Het begin is er!

3,5 week geleden begon ik weer met hardlopen. Of nou, hardlopen, laten we het maar joggen en wandelen noemen.
Zoals je in een eerdere blogpost hebt kunnen lezen ben ik op 12 juli bevallen van zoon Cas, het kleine broertje van Max. Herstellen na een bevalling kost tijd. Hoewel ik me al snel weer heel goed voelde, weet ik dat er van binnen van alles is gebeurd. Zo’n geboortekanaal krijgt behoorlijk wat te verduren. Het duurt lang voordat alles weer ‘normaal’ is. Vrouwen die een baby hebben gebaard, weten ongetwijfeld wat ik bedoel.


Ik stond al lange tijd te popelen om weer naar buiten te gaan en weer aan mijn conditie en lichaam te werken. Ook snakte ik naar wat momentjes alleen buiten. Ik wandelde weleens in de afgelopen periode, maar nu wilde ik de sportkleding die veel te lang in een la had gelegen weer aan en mijn nieuwe Adidas Supernova Boost schoenen.

Een aantal jaar geleden was ik best fanatiek met hardlopen en heb ik de Dam tot Damloop gerend. Dat is de langste afstand die ik ooit heb gelopen. Ik rende een paar keer een 10 km en een paar keer een 5 km. Mijn snelste 5 km rende ik in 26:13 en mijn snelste 10 km in 56:36
Dat zijn tijden waar ik nu alleen maar van kan dromen en eigenlijk nog niet mee bezig moet zijn.

Om rustig op te bouwen heb ik het Beginner Basisconditie beginnersschema 5 km van Runnersworld gedownload. (Er is ook een schema voor de Absolute Beginner… dat heb ik maar geskipt)

5km beginnersschema Runnersworld

De eerste training, die slechts bestond uit 6 x 1 min. wandelen en 2 min. hardlopen vond ik behoorlijk pittig. Gek om weer echt te rennen en je te realiseren dat je lopen nooit verleert, maar het gevoel kennelijk wel helemaal kwijt kan zijn. Ook lette ik tijdens die eerste paar trainingen heel erg op wat ik allemaal voelde in mijn lijf, en dan met name het gebied vanaf mijn bekken en daaronder 😉 Gelukkig voelde het allemaal normaal en goed. Een bevestiging dat ik er goed aan heb gedaan om te wachten, maar ook mijn lijf mag vertrouwen en er weer echt mee aan de slag kan.

Inmiddels heb ik 3 keer per week de hardloopschoenen aangetrokken en zijn er geen excuses meer. Gewoon doen is mijn nieuwe motto. En tot nu toe lukt dat. Wat is het heerlijk om rond te lopen in de natuur en een geluk dat ik met 3 minuten wandelen in de polder sta. Zelfs met mijn korte trainingen kan ik de koeien in de wei zien staan en genieten van mooie vergezichten in de polder.
Wat ook een gelukje is, is dat ik tot nu toe steeds mooi weer heb gehad om te rennen. In de herfst of winter stoppen met hardlopen is dus echt niet nodig (en bovendien ben ik niet van suiker en heb ik me voorgenomen om gewoon te gaan rennen als het regent, je kunt je hier tenslotte goed op kleden).

Afgelopen zondag mocht ik 4 x 2 minuten wandelen en 5 minuten rennen en toen legde ik al 4,1 km af. Het begint dus weer ergens op te lijken. Bovendien heb ik tot nu toe nog amper spierpijn gehad en merk iedere training dat mijn conditie beter wordt. Wat is dat een fijn gevoel! Ik zit hier dus vol motivatie en kijk er al naar uit dat mijn Strava app aangeeft dat ik weer 5 km heb gerend.
Het is ook leuk om er op je 32e achter te komen dat een schema dus heel goed werkt, terwijl ik dat vroeger altijd maar onzin vond. Het geef zoveel structuur. Ik kijk op mijn schema en ga naar buiten, doen wat ik moet doen. Dat kan iedereen, toch?
Ik ga dus rennend de winter door en zal jullie regelmatig een update geven.
Ik heb mezelf trouwens ingeschreven voor de City Pier City loop (10 km) in Den Haag op zondag 11 maart 2018. Voor die tijd hoop ik nog ergens een 5 km te lopen. Heb jij nog een race gepland staan? Of weet je nog een leuke 5 km die je me aan kunt raden en voor 11 maart is? Ik hoor het graag!

BewarenBewaren

Geef een reactie